Patrzę, bo mogę

Spadanie liścia Nieusatnnie zastanawia mnie siłą naszych emocji. Gniew potrafi popchnąć do przestępstw, smutek do tragedii, zachwyt do zgody na szaleństwo. Emocje, które mi towarzyszą wpływają na postrzeganie świata. W jednej chwili ktoś rani twoje uczucia, aby za chwilę sprawić byś czuł się kochany. Ktoś cię zasmuca lub denerwuje, przezywasz to, przerabiasz, rozkładasz i przeglądasz pod każdym kątem, aby się okzało, że dokonałeś złej oceny sytuacji, bądź okoliczności nakzywał tak czy inaczej bez twojego wpływu.  Tak jak nasz organizm wciąz pozostaje tajemnicą mimo sekcji i analiz, tym bardziej nasz umysł, dusza, emocje, intuicja pozostają tajemnicą i razem z siłami fizycznymi tego świata sprawiają, że tańczymy jak ten listek na wietrze. Próbujemy sterować, udajemy, że panujemy nad torem spadania. Śmiechu warte. Hmm

NICNIEROBIENIE Czy to źle nic nie robić? Przecież, to nie wypada. Lenistwo, ot co!. Nowy termin - prokrastynacja - zwalcz ją. Dlatego gonimy. Zapełniamy nasz fizyczny lub mentalny kalendarz zadaniami wszelakiego rodzaju zarówno w pracy jak i w domu. Stereotyp pracowitej mrówki lub pszczółki jest wpajany od najmłodszych lat. W porządku. Przyjęte. Zaraz, zaraz. Po co więc książki i kursy mindfulness, uważność, "zwolnij", minimalistyczne zarządzanie czasem? Dlaczego rośnie moda na remontowanie starej stodoły na odludziu i hodowaniu własnych pomidorów eko połączone z fascynacją wynikającą z obserwacji codziennych przyrostów? Dlaczego rośnie grono fanów pracy nad oddechem, jogą i warsztatów polegających na milczeniu i izolacji?  Pędzić, czy usiąść i patrzeć? Produktywność, czy rozwój duchowy? Czas dla innych czy dla siebie?  

Skatalogowana   Dzięki Bogu mam sprawne oczy i  ręce i nogi, też. Mam oczy to i patrzę. Mam umysł to zaraz włącza się myślenie i analiza danych. Patrzę i myślę i analizuję. Tak tworzę mój subiektywny obraz otoczenia.   Kobieta, matka, żona, nauczycielka, tłumaczka, ekonomistka, społeczniczka, dziewczyna ze wsi. Patrzę i usilnie staram się nie osądzać, jednak mój mózg zadrukowany edukacją i kulturą wkłada moje obserwacje w katalogi starannie posegregowane w kategorie. Gdy myśl nie pasuje, wówczas męczy, domaga się uporządkowania. Dzięki Bogu mamy internet, a tu można dokumentować myśli i w razie potrzeby katalogować w odpowiednie przegródki. właśnie wrzuciłam siebie w kategorie główne w indeksy.